کارشناسی ارشد علوم سیاسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
چکیده: (192 مشاهده)
انسانها منابع جدید مولد ثروت هستند مشروط بر این که سرمایه انسانی به حساب آیند. مفهوم سرمایه انسانی ناظر بدین واقعیت است که انسانها در خود سرمایهگذاری میکنند. سرمایه انسانی بیان میدارد که خصوصیات کیفی انسان نوعی سرمایه است، زیرا این خصوصیات میتواند به صورت منبع درآمدهای بیشتر و یا اقناع و ارضای فراوانتر در آینده درآید. چنین سرمایهای «انسانی» است چرا که جزیی از انسان را تشکیل میدهد اساس نظریه سرمایه انسانی این است که علت تفاوتهای درآمدی افراد به خاطر اختلاف در میزان بازدهی آنهاست. امروزه نظریه سرمایه انسانی از مهمترین نظریههای توزیع درآمد است.
لذا برای یک مدیر در حیطه شاخصهای سرمایه انسانی در مدیریت منابع انسانی هیچ ادراکی مهمتر از فهم کسب و کار نیست. این بصیرت تنها به درک عوامل مؤثر و روابط بین آنها محدود نمیشود، بلکه کشف شهودی زوایای ناشناخته این فضا و خلق ایدههایی برای بهرهبرداری از آنها، تجلی ارزش آفرینی از این بصیرت است. تفکر مدیریت منابع انسانی و رفتار با کار کنان رویکردی است که زمینه شکلگیری و توسعه این بصیرت را فراهم میسازد. تفکر حرفهای مدیران را به سوی یادگیری سریع از محیط کسب و کار و بکارگیری خلاقیت برای خلق ارزشهای جدید فرامیخواند. این شیوه تفکر، چشماندازهایی متمایز از رقبا را به همراه دارد. چشماندازهایی که میتواند استراتژیهای نوآورانه و مزیت بخشی را سبب شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1402/5/15 | پذیرش: 1402/3/10 | انتشار: 1402/3/10