کارشناس ارشد حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
چکیده: (169 مشاهده)
جهانیشدن، پدیدهای طبیعی است که بهطورجدی پس از جنگ جهانی دوم و بهواسطه پیدایش و توسعه سازمانهای بینالمللی ازجمله سازمان ملل متحد، استعمارزدایی و نقشآفرینی کشورهای تازه استقلالیافته، توسعه اقتصاد جهانی و ارتباطات و ظهور کنشگران جدید بینالمللی همچون شرکتهای فراملی و سازمانهای غیردولتی آغاز گردیده بود. این پدیده در عرصههای متعددی ازجمله اقتصاد، فرهنگ، سیاست و حقوق را تحتتأثیر قرار داده بود. پدیده جهانیشدن که باهدف هر چه کمرنگتر کردن مرزهای ملی و همسانسازی قواعد، مفاهیم و نهادهای ملی حرکت میکند، چالشهایی را برای کشورها منجمله جمهوری اسلامی ایران به دنبال داشت. نوشتار حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و باهدف شناخت چالشهای نظام جمهوری اسلامی ایران در امر جهانیشدن، بود. حاکمیت ملی ایران به لحاظ وضعیت ایدئولوژیک نیز از جهانیشدن اثراتی را میپذیرفت. ایدئولوژی انقلاب اسلامی و شرایط پساانقلابی (غیرعادی بودن نسبت به یک جامعه انقلابی) خودبهخود پتانسیل بالایی از تعارض جویی محیط فرهنگی و سیاسی و امنیتی خارجی و بهویژه نظام جهانی سرمایهداری لیبرال را با خود داشت. این موضوع نهتنها نسبت به نظام جهانی سرمایهداری لیبرال، بلکه حتی محیط پیرامونی متعارض اعراب و مسلمانان را نیز در مقابل خود داشت. طبعاً در چنین شرایطی، روندهای کلی جهانیشدن و هنجارهای فرهنگی، اقتصادی و سیاسی - امنیتی آن، نه در جهت تقویت بنیانهای ایدئولوژیک حاکمیت ملی، نه خنثی نسبت به آن، بلکه کاملاً در تعارض با آنها بودند. ازاینرو، حاکمیت ملی جمهوری اسلامی ایران (اقتدار ملی و استقلال آن) در مقابل جهانیشدن آسیبپذیر بود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1401/10/4 | پذیرش: 1401/6/10 | انتشار: 1401/6/10