2

fa ضوابط حاکم بر تعدد خواهان در دعوای مدنی Regulations Governing Joinder of Plaintiffs in Civil Litigation عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">این پژوهش باهدف ضوابط حاکم بر تعدد خواهان در دعوای مدنی انجام‌شده است. روش مورداستفاده در این تحقیق به‌صورت توصیفی- تحلیلی بوده است. در این پژوهش تجزیه تحلیل اطلاعات به روش نظری و با استفاده از متون حقوقی به‌صورت تطبیقی اطلاعات مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفته است. یافته‌ها نشان داد  در فرض تعدد اصحاب بالقوه دعوا، مسائل ظریفی از منظر حقوق دادرسی قابل‌طرح است که می‌تواند ورود دادرس به ماهیت دعوا را با چالش قانونی مواجه کند. در فرض وجود رابطه تضامن میان خواهان‌ها، هریک از آنان می‌تواند منفرداً علیه خوانده دادخواهی نماید. در صورت فقدان رابطه تضامن، قابلیت یا عدم قابلیت تجزیه خواسته در امکان یا عدم امکان دادخواهی انفرادی خواهان‌ها نقش تعیین‌کننده دارد و ملاک ورود یا عدم ورود دادرس به ماهیت دعواست. در حقوق ایران اشخاص متعدد دارای مسائل حکمی و موضوعی یکسان یا مشترک نمی‌توانند در یک دادخواست علیه خوانده مشترک اقامه دعوا نمایند. اما در حقوق آمریکا چنین سازوکاری با عنوان توأم شدن اختیاری یا اجباری خواهان‌ها و خواندگان پیش‌بینی‌شده است. فقدان چنین نهادی در حقوق ایران ناکارآمدی، اتلاف منابع و گاه مخدوش شدن اعتبار دستگاه قضایی را در پی دارد. در فرض تعدد خوانده و مسئولیت تضامنی آنان، خواهان می‌تواند علیه همه یا برخی از ایشان دادخواهی کند. اما در صورت فقدان مسئولیت تضامنی، قابلیت یا عدم قابلیت تجزیه خواسته ملاک جواز یا عدم جواز دادخواهی علیه بعضی از خواندگان است. همچنین هرگاه در یک دعوای بالقوه خواهان‌ها و خواندگان متعدد باشند، برحسب رابطه تضامن میان خواهان‌ها و خواندگان و فقدان تضامن میان ایشان و قابلیت یا عدم قابلیت تجزیه خواسته، فروض مختلفی قابل ترسیم است که تابع احکام قانونی متفاوتی خواهند بود.  </div> <div style="text-align: justify;">This research is conducted with the aim of examining the regulations governing the joinder of plaintiffs in civil litigation. The method used in this study is descriptive-analytical. In this research, data analysis has been carried out theoretically and by using legal texts, comparably. The findings indicate that in the assumption of the plurality of potential plaintiffs, subtle issues from the perspective of procedural law can be raised, which may challenge the legal nature of the lawsuit. In the assumption of a solidarity relationship among the plaintiffs, each of them can individually sue the defendant. In the absence of a solidarity relationship, the feasibility or infeasibility of separating the claims determines the possibility or impossibility of individual lawsuits by the plaintiffs and is the criterion for the entry or non-entry of the court into the nature of the lawsuit. In Iranian law, multiple individuals with similar or common substantive and procedural issues cannot collectively sue a common defendant. However, in American law, such a mechanism called joinder of parties, whether voluntary or compulsory, has been envisaged. The absence of such an institution in Iranian law leads to inefficiency, waste of resources, and sometimes tarnishing the credibility of the judicial system. In the assumption of multiple defendants and their joint liability, the plaintiff can sue all or some of them. However, in the absence of joint liability, the feasibility or infeasibility of separating the claims becomes the criterion for the permissibility or non-permissibility of suing some of the defendants. Also, when there are multiple plaintiffs and defendants in a potential lawsuit, depending on the solidarity relationship among the plaintiffs and defendants and the absence of solidarity among them, and the feasibility or infeasibility of separating the claims, various assumptions can be drawn, which will be subject to different legal provisions.  </div> تعدد خواهان, دعوای مدنی, حقوق ایران Joinder of Plaintiffs, Civil Litigation, Iranian Law. 1 20 http://jlawst.ir/browse.php?a_code=A-10-2-24&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Hatami فاطمه حاتمی Yes Master's degree in private law, Islamic Azad University, Ayatollah Amoly branch, Amol, Iran کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آیت ا... آملی، آمل، ایران Ali Taghipourian Gilani علی تقی پوریان گیلانی No Department of Law, Nowshahr Branch, Islamic Azad University, Nowshahr, Iran گروه حقوق، واحد نوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، نوشهر، ایران